Tupilakkar tengjast göldrum og dulúð og eiga sér rætur í gamalli sagnahefð. Þeir voru búnir til af fjölkunnugu fólki í einrúmi og leynum og soguðu í sig kraft úr kynfærum skapara síns. Þeir voru síðan settir í hafið, læki eða ár til þess að synda og finna fórnarlamb sitt og drepa það. Göldrótt fórnarlamb gat með töfrum og krafti snúið tupilakkanum heim og þá drap hann skapara sinn. Fyrstu tupilakkarnir voru gerðir í lok 19. aldarinnar þegar grænlenskir listamenn breyttu dulúðugum töfrasögnum í litlar útskornar styttur og persónugerðu gamlar munnmælasögur sem gengu frá kynslóð til kynslóðar. Fyrstu tupilakkarnir voru skornir í rekavið en frá því um 1950 voru þeir aðallega skornir í hvaltennur og sápustein.

Í gistihúsinu Frost og Funa í Hveragerði er dágott safn af tupilökkum.